de eerste weken op ons nieuwe plekje

ja en dan zijn er voor je het weet al weer 3 weken verder, en wat hebben we allemaal gedaan nou eigenlijk vooral genieten van elkaar en de omgeving

we zijn dinsdags aangekomen en de kinderen hadden nog de tijd om te wennen aan de omgeving, maar ja zoals de meesten die kids van ons kennen zijn die erg ondernemend en ja mama we gaan buiten spelen, toen ik dus later eens ging kijken waar ze waren hadden ze odin naar de barnehagen (kinderdagverblijf) gebracht en hadden ze zichzelf op school gemeld zo van hier zijn we en zeg het maar wat gaan we doen. Ik zou het wel geweten hebben toen ik die leeftijd had een paar dagen extra vakantie ik had er van genoten. de nieuwe juf stond dus met haar handen in het haar het hele welkom in het water gevallen dus ja de witbreukjes zijn in bergsfjord aangekomen.

We hebben vooral de eerste dagen veel dozen uitgepakt en op plekjes de spullen neergezet, en we hadden de kinderen belooft snel te gaan vissen want daar keken ze toch wel naar uit, en ja ze hebben allemaal een vis gevangen hoor zie de blije koppies maar eens

En toch voelen wij ons hier fijn, dikke warme winterjassen en broeken voor de kids thanks opa en oma, wij ook warm in een warme jas sjaals en mutsen op en we gaan het weer tegemoet .

de kinderen gaan met veel plezier naar school dat zou ik ook hebben met de tijden die ze hier hebben voor hun is het echt nog lui lekker land maar dat gaat nog goed komen. en mama mag mee naar school om noors te leren dus dat is erg prettig we kunnen elkaar helpen en mama vindt het fijn om gelijk met de kids te leren, makkelijk en rustig  met dank aan patricia die hier haar tijd in wil steken. we beginnen om om half 9 en dan 2 uurtjes noors bij ian en siri op school en daarna een uurtje bij odin op de barne hagen. je merkt dat je op deze manier toch een hele hoop op pikt.  zo kunnen we nu tot 20 tellen en ons zelf in het noors benoemen mond hoofd lichaam en ga zo maar door en ja we kunnen ons aankleden in het noors. erg prettig om te kunnen hahaha.

gerwin is ook begonnen op zijn nieuwe werk plek en heeft het wel erg naar zijn zin, we moeten er allemaal erg aan wennen maar dat kunnen we zekers smorgens zitten we samen aan de ontbijt tafel we lunchen tegen woorden ook al samen en tot verbazig van iedereen ja we eten ook nog eens samen ons avond eten, ja gerwin hoort nu geheel bij ons gezinnetje het idee van wie is die man die zondags het vlees snijdt is nu voorbij,

dus punt 1 waarvoor we hierheen zijn gegaan gerwin die meer betrokken is bij ons gezin en dat is iets dat hebben we bereikt even een fototje als bewijs van ons ontbijt

verder zijn we de buurt verder aan het onveilig aan het maken en om duidelijk te maken dat wij aangekomen zijn heeft ian de vlag gehesen 

helaas moeten we onze belofte aan siri om een paard voor haar te kopen omzetten naar iets anders cor en patricia hebben het geprobeerd maar het is hier niet te doen voor paarden ze moeten helaas hun paarden al weg doen, dus we moeten even kijken wat we gaan doen siri mag wat gaan bedenken en dan horen we wel of het haal baar is, gelukkig mag siri eerst nog wel even genieten van de paarden van cor en patricia we mogen zelfs 10 dagen op de passen en natuurlijk verzorgen, als voorproefje en om voor te doen wat er allemaal moet gebeuren heeft patricia en nikky het ons eerst even voorgedaan en natuurlijk mochten wij helpen, toen de stallen schoon waren en de paardjes geborsteld waren hebben we zelfs even kunnen rijden dus de kids vonden het helemaal geweldig

En dan gaan we regelmatig een stuk lopen met de hond joy vindt het heerlijk en vooral het water we kunnen tegen woordig nee joy niet zwemmen zeggen maar ze heeft maar 1 gedachte en dat is het water

heerlijk 

en de eerste dagen hebben we best wel redelijk sneeuw gehad dit is het resultaat na ruim een week dooi 

en ja ik moest er aan geloven samen met siri afgelopen zaterdag 16 april 2011 zijn wij alleen naar alta geweest , een hele onderneming voor 2 jonge dames maar het is ons gelukt en ja als moeders weg is wat doen dan de jongens als die alleen zijn, precies die maken er een feest van samen in de sneeuw gebbq. zo te zien hebben ze er van genoten 

eerste bericht vanuit het hoge noorden

hei zoals ze hier zeggen

maandag hebben siri, odin en ik tot ziens gezegd tegen mijn ouders en zus renate zwager gerjan en 2 van hun kinderen liza en esmee. Allemaal erg vroeg uit ons bedje want ons vliegtuig ging al om 10.15 uur en we moesten eest nog een stukje rijden voordat we op het vliegveld waren. We waren mooi op tijd dus eerst nog even samen een kopje koffie en voor mij een bak thee ( wat erg vies was dus balen). Toen was het tijd om dan toch tot ziens te zeggen tegen de meest lieve ouders op de wereld ze hebben altijd voor ons klaar gestaan in alles wat mogelijk was voor hun, het deed mij erg veel pijn om het verdriet te zien bij hun dat wij weg gingen, dat deed erg veel pijn, ook al weet je dat je ze weer ziet en we weten dat we in augustus elkaar weer zien maar dan nog normaal zien we elkaar erg regelmatig en ja nu even op zondag een gezellige middag bij elkaar is niet mee mogelijk. Dat zijn dingen die je in je hoofd wel weet maar nu toch ook echt is geworden.

Dan komt het moment dat je door de douane gaat en nog even achterom kijkt om te zwaaien ook al weet je dat je naar gerwin en ian gaat en onze nieuwe toekomst is het moeilijk om verder te lopen dus niet mee kijken en doorlopen. gelukkig was het niet zo ver lopen tot de gate en konden we even onze vliegtuig van de buiten kant bekijken siri en odin waren helemaal opgewonden zo van is dit onze vliegtuig en wat is die groot mama, ja doe maar rustig na een 15 minuten konden we al instappen in de slurf belde gerjan nog even dat ze op het dek stonden dat we nog even konden zwaaien. was leuk maar siri en odin hadden helemaal geen tijd om te zwaaien ze moesten het vliegtuig in. En dan sta je in het vliegtuig iedereen zoekt zijn plek en gaat dan rustig uitgebreid midden in het pad staan en blokkeren dan de hele weg en kijken moeilijk als je vraagt of je er langs kan ga bij je stoel staan en houdt het pad vrij is wel zo handig kan iedereen zijn plek vinden. ja we zaten boven de vleugels en siri mocht het eerste stuk bij het raam zitten helemaal opgewonden konden we mooi opa en oma en de rest zien. gordels om en zitten het vliegtuig gaat rijden en wij zwaaien als een gek en tranen vloeien rijkelijk over mijn wangen. siri zegt nog zal oma en tante renate nu ook weer huilen mam ik zeg ja denk ik wel. het is zo stom je maakt deze keus erg bewust maar de pijn is er niet minder om. Dan een hels kabaal en we stijgen op siri gilt van opwinding en odin zegt als we nu neerstorten mama hebben we dan ook een parachute  ik zeg vast wel maar ik denk van niet haha.
We hebben nederlandse (duitste) voor een lange tijd achter ons gelaten en gaan een ander bestaan opbouwen  in noorwegen.

Onze tussen stop in olso ging lekker snel we kwamen om 12.15 aan in oslo en moesten toen onze koffers opzoeken en die weer doorsturen naar alta ging ook allemaal goed. Toen even op zoek naar wat te eten odin wilde graag pizza dus op zoek naar een toko waar ze pizza's verkopen al snel gevonden ik op mijn allerbeste engels duits nedelands en noors mijn bestelling haha maar we kregen onze pizza's en een groot glas cola dus het ging goed wat we wilden. dus lekker gegeten odin had in een mum van tijd zijn pizza op het is een echte pizza monster. Na overleg met siri en odin zijn we weer door de douane gegaan want daar achter hebben ze een speeltoestel. Maar ja wij zijn natuurlijk wel de fam witbreuk dus dat ging niet vanzelf, odin had in het vliegtuig 2 euro gevonden en die wilde hij natuurlijk niet afgeven en toen hij het poortje door liep begon die te gillen siri helemaal in de deuk en odin snapte er niks van, schoenen uit nog een keer weer gingen de alarmbellen af. dus odin moest gefouilleerd worden. Dus ik werd eerst gefouilleerd en later odin zodat hij kon zien wat er aan de hand was hij vond het prachtig en tijdens het fouilleren kwam het geldstuk naar voren dus iedereen lachen, hij moest het afgeven en toen weer door het poortje en toen ging het goed snel het geld weer in zijn zak en hij ging lachend weer verder. Al die mensen stonden te lachen en vonden het een grappig mannetje kreeg steeds te horen (he is zo lovely) nou mensen die odin kennen ja, dit is precies zoals we verwacht hadden odin ten uiterste hahaha.

Op zoek naar flesjes water en toen naar het speeltoestel dat we snel gevonden hadden keek ik even op mijn telefoon was het al met al toch ook al weer 15.30 uur dus de tijd gaat goed. Dus de kinderen hebben zich prima vermaakt tot op een moment komt siri bij mij, mama ik kan wel verstaan wat ze zeggen maar ik begrijp niet wat die kinderen zeggen ja siri dat zal de komende tijd wel vaker voorkomen. rond half 6 op zoek naar een broodje lekker een broodje gescoord en gingen we weer even spelen bij het vliegtuig tot we een berichtjegrrrrr. odin zat lekker aan het aam maar dat vond hij maar niks en wilde weer naast mij zitten en dat vond siri super. We hadden een tussen landing in tromso en dat zou 15 minuten duren maar de papieren klopten niet want e waren mee mensen aan board dan e op papier stonden en iedereen had wel een ticket tot alta dus dat moest eerst uitgezocht worden voordat we verder konden. Na ruim een uur konden we weer gaan odin had zich intussen op 2 stoelen neergelegd en lag volledig in coma maar voor het stijgen moest hij wel zitten en siri mocht achter ons blijven zitten dus odin slapend tegen mij aan gelegd tot we in de lucht waren toen weer op 2 stoelen en toen heeft hij lekker doorgeslapen. toen we geland waren in alta moest ik hem weer aan kleden want meneer had zijn schoenen en jas uitgedaan. iedereen was het vliegtuig al uit toen wij eruit gingen toen hij buiten was en de koude lucht over zijn koppie kreeg was hij weer wakker, nog een paar minuten en dan waren we weer bij papa en ian. wij de douane door en daar stond papa op ons te wachten ian lag in de auto te slapen. snel onze spullen pakken en op naar het huisje wat wij voor die nacht hadden gehuurd. Kinderen snel in bed gebracht en wij hebben nog even met renate op skype geweest. even een douche genomen en toen het bed in heerlijk geslapen.

S'morgens lekker samen een ontbijt genomen en bij gekletst ian had de meest grote verhalen en vertelde dat hij ook een heerlijke reis had gehad met papa maar dat gaat gerwin nog zelf typen. ze zijn dinsdag 22 maart weg gegaan en waren vrijdag middag 25 maart al in bergsfjord dus dat was erg goed gegaan. Wij ons melden bij het politie buro hadden we van alles bij ons behalve ons trouw boekje dus ze konden niks voor ons doen, maandag maar weer terug zit niks anders op.

Toen hebben we ons maar vermaakt met winkelen en boodschappen doen en alta een beetje verkennen en onze eerste grote uitgave gedaan we hebben een hout kachel gekocht en is zoveel keus in dus ons goed laten voor lichten en cor had ook al goede tips gegeven. Dus toen bleek de gene die ik het leuks vond ook het goedkoopste was dus helemaal prima in pakken en wegwezen zeggen we dan maar. De auto was tot de nok toe gevuld met allemaal bruikbare spullen en cor had gerwin ook een verlanglijstje meegegeven om mee te nemen. Dat is iets wat vaak over en weer zal gebeuren haha. Op naar de boot dus ruim 2.5 uur in de auto en een tocht met veel sneeuw. we waren mooi op tijd moesten nog even een uurtje wachten toen kwam de boot eraan. Op de boot zaten veel mensen uit bergsfjord dus gelijk even gekletst ik voelde me niet zo geweldig maar goed we moeten nog zeebenen ontwikkelen maar dat zal de tijd wel leren denk ik weet wel dat ik de volgende keer met een goed gevuld buikje erin ga haha.
Toen we van de boot af kwamen stonden patricia cor nikkie jay en de vader van cor ons al op te wachten snel de auto uitgepakt en naar binnen gegaan. voor de boodschappen die in de vriezer moesten gelijk op hun plek gelegd en de kids in hun bed. Het was fijn te zien dat de dieren ook goed waren aangekomen ze zijn wel wat bang en snappen niet waar ze terecht zijn gekomen vooral de katten zijn wat van slag joy vindt het allemaal prima.

afscheid en tot ziens zeggen

Ja het is zo ver afgelopen weken zijn we erg druk geweest met van alles en nog wat maar vooral met afscheid, dit was iets wat ons toch wel zwaar is gevallen.  Zondag 13 maart hebben we tot ziens gezegt tegen familie vrienden en kennissen die ons lief hebben en die vooral wij lief hebben.

we hebben een hele leuke gezellige middag gehad mirjam had samen met herma voor lekkere hapjes gezorgt waar iedereeen ook lekker van gesnoept heeft. Er was voldoende te drinken en mensen die niet genoeg hadden hebben zichzelf te kort gedaan hahah. We zijn ontzettens verwent en de kids ook van veel lieve mensen kregen we de meeste leuke kadotjes voor al veel overlevingspakketten met hagelslag en pindakaas en voor al veeeeeel drop iedereen bedankt hier voor. We zullen snel een aantal foto's van deze gezellige middag erop zetten.

Dan komt de dag dat de kinderen afscheid nemen van school en wat hebben de juffen en meesters er een werk van gemaakt. De kinderen vonden het erg leuk odin heeft elk kind in de klas een dikke knuffel gegeven je zag dat hij het best wel moeilijk vondt met waterige oogjes keek hij mij af en toe aan. Juf Jeanette we zullen je echt heel erg missen je bent een topwijf. Ian en Siri hadden er wat minder moeite mee die zien het als een grote uitdaging en die willen ook wel erg graag die kant op, en als je dan een uurtje later vraagt zegt siri ik weet het niet hoor of ik het wel leuk ga vinden, maar dat ga ik wel zien en anders gaan we weer terug he mama, Ja meid dat is belooft als 1 van ons 5 niet kan wennen binnen 2 tot 3 jaar dan gaan we weer terug naar nederland. Dan is het tijd om echt weg te gaan bij school had mezelf belooft om niet te gaan huilen maar ja als je dan ziet dat zelfs de juffen en alle lieve ouders met betraande ogen daar staan ja dan ga ik ook. (Ik die tegen woordig al om het weer huil dus dat was niet zo moeilijk).

Dan een paar zware dagen de bus moet ingepakt worden en ons huis moet leeg gemaakt worden en vooral schoon achter gelaten. We zijn zo verschrikkelijk vaak naar de stort gereden dat is niet meer normaal wat een hoop spullen verzamelen mensen in een 13 jaar dat we samen zijn zeg niet te geloven, en ja wij hebben er voor gekozen om zelf onze spullen die kant op te rijden. En op deze manier ook onze katten en hond mee te nemen naar noorwegen. Dus maandag morgen de laatste spullen in de auto gezet sleutels ingelevert van ons huisje en toen gaan naar mijn ouders in Ambt delden. samen met ian nog eerst even tot ziens gezegt bij opoe witbreuk en ook bennie, snel even maar de macro de laatste boodschappen gedaan. Toen kwam het moment dat er ook tot ziens gezegt moest worden tegen opoe Pots daar eerst nog even gezellig koffie mee gedronken. Snel naar mijn ouders toe om daar de bus helemaal tip top te maken zodat de grote reis van gerwin en ian kan beginnen.

dinsdag morgen de reis gaat beginnen voor gerwin en ian met ons alles eerst even gezellig ontbeten en toen de katten en de hond de auto in. Toen kwam toch het moment dat ian en gerwin tot ziens gingen zeggen tegen opa en oma witbreuk, dat was toch een erg zwaar en moeilijk moment want die zien elkaar pas in augustus weer, en daar gingen ze we hopen dat ze een goed reis hebben.

Gelukkig kan ik nog een paar dagen lekker genieten van mijn ouders, maar je merkt toch in alles dat het moeilijk is, afscheid nemen van mensen waar je mee bent opgegroeit en je zo verschrikkelijk dicht bij staan valt ons erg zwaar. maar we hebben nog een paar dagen en dan gaat voor ons ook de grote reis beginnen, ik zie erg tegen maandag op om tot ziens te zeggen tegen mijn ouders gelukkig is het nog niet zo ver. gerwins moeder komt zondag nog gezellig langs dus dat is nog een leuke middag tegemoet.

Eerst maar vrijdag de verjaardag van mijn moeder vieren en dan afscheid nemen

Ohhja gerwin en ian zitten nu in kopenhagen denemarken dus het gaat goed

weer een stap dichterbij

Ja daar zijn we weer, er is veel gebeurt de afgelopen dagen , we hebben een groot deel van onze inboelde al verkocht, we zitten nu op tuinstoelen in de kamer is weer eens wat anders dan op een lekkere bank haha.
kinderen slapen op hun matrassen op de grond bij elkaar op een slaapkamer ja we moeten het toch gezellig maken de laatste weken hier in Nederland.

Op 17 maart 2011 nemen de kinderen afscheid op school dus dat is al redelijk snel, Ian vindt het allemaal maar onzin dat hij nu nog Nederlands moet leren en heeft er eigenlijk niet zo veel zin meer in. hij is in gedachten al in Noorwegen zeggen we vaak tegen elkaar, we hopen dat het hem niet tegen valt. Hij zal toch Nederlands moeten blijven leren omdat het toch wel erg belangrijk is voor het contact met opa en zijn oma's en natuurlijk alle ooms en tante's neefjes en nichtjes. En het is ook zijn moedertaal en we blijven Nederlanders dus dan hoor je Nederlands te lezen en spreken. En ja Siri als je haar vraagt hoe vindt je het om naar Noorwegen te gaan is het enige wat ze kan zeggen ik weet het niet ben er nog nooooit geweest dus ik weet niet wat ik er van vindt. en dat is wel zo eerlijk. Ze heeft er wel zin in hoor dat is het niet maar ze weet niet wat ze gaat verwachten. ze weet al wel dat ze daar niet zo veel kan sporten wat ze nu doet dus daar moeten we wel wat op vinden. En Odin wat wil die ja dan zegt hij maar één ding hij gaat een wapen winkel beginnen nou daar kan nog heel veel voor veranderen want zo oud is hij nog lang niet. Hij loopt de hele dag met een boekje wat we te leen hebben van Cor en Patricia met Noorse woordjes hij vindt het helemaal leuk. Maar is 4 jaar dus hij weet niet wat te bedoeling is.

17 Maart brengen we als de kids uit school komen de kinderen mijn ouders toe zodat Gerwin en ik de handen vrij hebben om een paar keer naar de rova te rijden en de bus is te pakken. zaterdag avond rijden we dan naar ambt delen toe om daar de laatste nacht als gezin in Nederland voor ons vertrek samen te zijn.

We hebben een bus gekocht en Gerwin gaat samen met Ian op zondag 20 maart rijden naar Noorwegen en ze nemen dan onze katten en hond mee. Alles wat niet mee kan blijft achter of wordt naar de rova gebracht. maandag  moet ons huis leeg zijn en dan komt de woning bouw kijken of we het hebben achtergelaten zoals ze het van ons verlangen, maar aanstaand e vrijdag krijgen we inspectie en krijgen we te horen wat ze van ons verwachten dus als we netjes doen wat er straks op ons lijstje staat komt alles goed. Dan kan ik met een gerust hart maandag de sleutels inleveren ben wel erg benieuwd hoor of dit zonder al te veel problemen goed gaat we hebben nogal het een en ander verandert aan het huis en ja of dat goed gekeurd wordt is de vraag. maar we hebben er vertrouwen in.

Dan blijven Siri Odin en ik nog een weekje bij mijn ouders en gaan we maandag 28 maart vliegen naar Noorwegen, We vliegen van af Dusseldorf Duitsland om 10.15 gaat ons vliegtuig nu maar hopen dat het beter gaat als de laatste keer vliegen naar Noorwegen. dan komen we om 12.15 uur in Olso aan. en dan wordt het lang wachten dus als jullie ideeen hebben om de tijd door te brengen op een luchthaven dan horen we dat graag. Onze vlucht naar Alta gaat pas om 19.15 uur. We komen dan rond 22 uur aan in Alta, we gaan er dan vanuit dat Gerwin en Ian ons daar zullen opwachten. We brengen dan een nacht door in een vakantie huisje of hotel zodat we de volgende dag onze boodschappen kunnen doen voor de komende weken. Dan nemen we de veerboot van dinsdag 29 maart en hopen dan rond 22 uur in onze nieuwe woonplaats aan te komen. Een lange reis maar zekers de moeite waard.

Maar voor het zover is eerst ons afscheidsfeestje op zondag 13 maart voor al onze vrienden en familie, de uitnodigingen zijn de deur uit en we hebben er zin in. even iedereen om ons heen waar we een band mee hebben en dan is het tijd voor erg veel opruimen en weggooien.

tot horens judith

ian jarig

Vandaag hebben we de laatste verjaardag van Ian in Nederland gevierd voor wij vertrekken naar Noorwegen.

Ian is al weer 9 jaar geworden, vannacht hadden Gerwin en ik het er nog over zo van wat vliegt de tijd en wat moeten we nog veel doen voor we kunnen gaan.

Het werd ons vandaag nog weer eens duidelijk dat het niet alleen ons aan gaat maar ook de mensen waar wij veel om geven voor hun is het ook een hele omschakeling in het leven. Dat er zomaar ineens 5 familie leden vrienden weg gaan uit je nabije omgeving dat het niet meer zo makkelijk koffie drinken is of op verjaardag's visite gaan wordt. Dus dat was even moeilijk op een leuke gebeurtenis.

De eerste dozen staan al klaar in de kamer om mee genomen te worden naar het noorden, en ze zullen er zeker niet alleen blijven staan. Ook al hebben we een aantal spullen via marktplaats verkocht, en we moeten nu echt goed bekijken wat we allemaal hebben en wat we willen houden en waar we misschien iemand anders blij mee kunnen maken. Omdat ons nieuwe huisje al meubels heeft en wij niet de hoge kosten willen betalen om onze spullen mee te nemen voor iets wat we daar ook weer kunnen kopen, als we er eenmaal zitten en gewent zijn. Wat er nu staat is een mooi begin en dan kijken we langzaam wat we willen veranderen. En dan kijken we hoe we het willen gaan aanpakken. Onze spullen zijn niet nieuw meer en waren met een paar jaar aan vervang toe dus waarom meenemen als je er niet jaren mee kunt doen.

Ook de kinderen zijn steeds meer bewust van wat er gaan gebeuren en vinden het ook erg spannend. op school hebben de kinderen en ik een mooie kaart gemaakt waar ze op kunnen afstrepen hoeveel nachtjes het nog is voor we gaan, en wat foto's van onze nieuwe omgeving van waar we te komen wonen en waar straks de kinderen naar school toe gaan. Odin vindt het nog wel raar dat hij straks niet naar school gaat. dus wij hem    
vertelt dat hij een speciale school krijgt voor kinderen van zijn leeftijd toen was dat ook weer goed. We denken dat hij het snelst noors zal spreken omdat hij niet een maatje op school heeft waar hij in het nederlands kan praten. Ian en Siri zullen elkaar nog hebben dus dat is ook voor ons wel een prettig idee.

Het gaat steeds meer vaste vormen aan nemen .
We hebben ook nog besloten een afscheidsfeestje te gaan geven voor mensen waar wij erg veel van houden en wij ook erg zullen gaan missen, omdat wij denken dat dit ook voor de kinderen erg belangrlijk is, als afsluiting van ons leven hier in nederland. Niet dat we hier niet meer terug komen maar zal toch ander zijn.
Ik heb het er zelf toch ook wel erg moeilijk mee zolang ik er maar niet over praat gaat het wel goed maar als ik zie dat mijn moeder, zus en mijn beste maatje Daan het er moeilijk mee heeft laat mij dat toch ook beslist niet koud. Op zondag 13 maart 2011 zullen er veel tranen vloeien. maar het is toch ook goed om elkaar te laten zien dat je van elkaar houd en dat vriendschap en familie voor altijd kan zijn ook al woon je niet meer een uurtje rijden of minder bij elkaar vandaan. Al wonen we bijna op de noordpool we gaan jullie zekers niet vergeten.

Liefs judith

2011

wij wensen iedereen een heel goed spannend gezond maar vooral een super uitdagend 2011 toe

vakantie begonnen

Vandaag is bij ons de kerst vakantie al begonnen,

Omdat Siri woensdag haar arm heeft gebroken tijdens de acro en nu rustig aan moet doen omdat ze er een spalk om heeft zitten en donderdag 23 december 2010 moet ze terug komen en gaan ze kijken of ze toch nog geopereerd moet worden,
Ian heeft een migrene aanval dus die ligt met hoofdpijn in zijn bed erg sneu want dit is erg vervelend voor hem want zo mist hij vaak leuke dingen en vooral school de laatste tijd heeft hij er weer wat meer last van ik denk door de spanningen die er zijn, is ook niet niks voor de kinderen om ze uit hun vertrouwde omgeving weg te halen en ja je zegt we gaan emigreren maar wat is dat eigenlijk voor kinderen dat weten ze niet, wij als volwassenen moet het beleven maar kinderen vooral.
Dus toen heb ik Odin ook maar van school thuis gehouden omdat die nog niet leerplichtig is dus ja de kerstvakantie is voor ons begonnen

ja de maart komt steeds dichter bij

Ja het is raar heel erg raar we willen erg graag naar Noorwegen liever vandaag nog dan morgen,
maar aan de andere kant wil ik ook erg graag blijven het vertrouwde familie vrienden ons vertrouwde huisje school en alles wat we nu hebben. De onzekerheid van wat we allemaal gaan beleven en of alles wel goed geregeld is wat we hier in nederland  en Noorwegen moeten regelen. Zodat we geen dingen vergeten wat we allemaal verplicht moeten regelen. Vandaag  geprobeerd contact te leggen met de leerlingen ambtenaar maar die was er weer eens niet. Ik wil weten wat ik voor de kids moeten regelen. Want niet dat we straks een formuliertje hadden moeten invullen die we dan net vergeten zullen zijn, dat is echt iets wat ons zou overkomen.

De brieven voor het opzeggen van de huur electriciteit water verzekeringen liggen klaar om te worden verzonden  dat alles per 1 april 2011. Kan worden beëindigt vindt het doodeng om te gaan doen maar wel iets belangrijks want dat moet je gemiddeld 2 maand van te voren doen dus afwachten.

Samen met de kids al woordjes aan het leren in het Noors zodat ze al een paar woordjes kennen als we straks daar zijn, ze zien er erg naar uit voor hun is het één groot avontuur, maar ja als je nu van Zwolle naar Amsterdam gaat of naar Bergsfjord in Noorwegen de omslag zou even groot zijn. Maar waar zullen je kinderen meer rust krijgen in de toekomst en veiliger kunnen spelen in hun onschuld. Wij zijn er dan van overtuigt dat ze beter in het noorden kunnen opgroeien en ontdekken. Natuurlijk zullen ze ook een heleboel gaan missen zoals heel veel kinderen om hun heen lekker naar de stad heen gaan, even een zondag naar opa en oma, op vrijdag eten bij oma molen en ga zo maar door hun vriendjes om daar lekker te spelen en in de speeltuin elkaar te ontmoeten. Ze gaan zekers weten nieuwe vrienden maken daar ben ik wel van overtuigt en dat zal sneller gaan dan dat we denken. En ja mama gaat zekers te weten sinterklaas feest missen de onschuld van kinderen die op een zwaar verkeert verklede man staan te wachten en dan natuurlijk de schoen zetten bij de deur want daar komt hij dan toch echt doorheen de schoorsteen die hebben we niet meer tegen woordig. We zitten echt te twijfelen of we in Noorwegen dit mooie gebeuren moeten afschaffen of juist dit mooie feest moeten aanhouden. ten eerste er komt geen slecht verklede man aan land met zijn pieten, geen andere kinderen die het feest vieren, en daarnaast vieren ze in Noorwegen de kerst met kerst mannen en kadotjes onder de boom. We weten nog niet echt wat we gaan doen maar gelukkig we hebben daar een heel jaar om over na te denken. En dan zien we wel wat we gaan doen. Ik denk dat ik het meest sinterklaas zal gaan missen want ja ik ben een sinterklaas fan.

Dus dit jaar nog een keer echt sinterklaas gevierd met een echte slecht geklede sint en pieten erbij
Daarna gezellig gegourmet samen met oom Dylan en oma Frouke waar we altijd samen sinterklaas mee vieren dus dat is iets wat we ook zullen gaan missen.

Nu eerst maar eens de kerst kaarten gaan schrijven en daarbij een adres wijzeging  doen dan hebben we dat al vast weer gehad, weer iets wat van ons lijstje kan afstrepen

Judith